به گزارش بنکر (Banker)، نسبت «دارایی نقد و معادل نقد به کل سپردهها» یکی از مهمترین شاخصهای سنجش وضعیت نقدینگی بانکها و ارزیابی توان آنها در ایفای تعهدات کوتاهمدت محسوب میشود.
این شاخص نشان میدهد چه سهمی از سپردههای جذبشده به صورت وجه نقد یا داراییهای با قابلیت نقدشوندگی بالا نگهداری میشود؛ موضوعی که نقش مهمی در حفظ ثبات مالی بانکها و اعتماد سپردهگذاران دارد.
بررسی دادههای موجود حاکی از آن است که برخی بانکها با نگهداری سهم بیشتری از داراییهای نقد، آمادگی بالاتری برای مواجهه با شوکهای احتمالی و برداشتهای ناگهانی سپردهها دارند.
بالاترین نسبت نقدینگی بانکها
براساس دادههای منتشرشده، بانک سامان با ثبت نسبت نقدینگی ۳۸.۱ درصدی در جایگاه نخست قرار گرفته است. پس از آن، پست بانک با ۳۵.۲ درصد، بانک پاسارگاد با ۳۲.۰۹ درصد و بانک کارآفرین با ۳۰ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند.
قرار گرفتن این بانکها در صدر جدول نشان میدهد بخش قابل توجهی از منابع و سپردههای جذبشده آنها به صورت داراییهای نقد و شبهنقد نگهداری میشود. این موضوع توان بانکها را برای پاسخگویی سریع به درخواستهای برداشت سپردهگذاران افزایش میدهد.
نسبت نقدینگی بالا چه مزایا و معایبی دارد؟
کارشناسان بانکی معتقدند نسبت نقدینگی بالا یکی از مهمترین ابزارهای مدیریت ریسک در نظام بانکی است. بانکهایی که از سطح نقدینگی مناسب برخوردارند، در شرایط بحران مالی یا خروج ناگهانی منابع، انعطافپذیری بیشتری برای ایفای تعهدات خود خواهند داشت.
با این حال، نگهداری حجم بالایی از داراییهای نقدی میتواند هزینه فرصت ایجاد کند. زیرا بخشی از منابعی که میتوانست در فعالیتهای درآمدزا و اعطای تسهیلات به کار گرفته شود، به صورت نقد یا داراییهای کمبازده نگهداری میشود که ممکن است بر سودآوری بانک اثرگذار باشد.
بانکهای دارای بیشترین و کمترین نقدینگی
یکی از نکات قابل توجه در این بررسی، فاصله قابل توجه میان بانکهای صدر جدول و بانکهای انتهایی است. آمارها نشان میدهد نسبت نقدینگی بانک سامان بیش از ۳۴ برابر بانک سرمایه است.
این اختلاف چشمگیر میتواند ناشی از تفاوت در استراتژیهای مدیریت دارایی و بدهی، ساختار منابع و مصارف، سیاستهای اعتباری، ترکیب سپردهها و سطح ریسکپذیری بانکها باشد. به همین دلیل تحلیلگران معتقدند مقایسه این شاخص باید در کنار سایر متغیرهای مالی و عملیاتی انجام شود.
بانکهای دارای پایینترین نسبت نقدینگی
بررسی دادهها نشان میدهد بانک سرمایه و مؤسسه اعتباری ملل در میان بانکهای مورد ارزیابی پایینترین نسبت نقدینگی را به خود اختصاص دادهاند.
پایین بودن این شاخص لزوماً به معنای ضعف عملکرد نیست، اما میتواند نشاندهنده حاشیه نقدینگی محدودتر نسبت به سایر بانکها باشد. در چنین شرایطی مدیریت دقیق جریانهای نقدی، دسترسی به منابع تأمین مالی و برنامهریزی مناسب برای کنترل ریسک نقدینگی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
ارزیابی سلامت بانکها
اگرچه نسبت نقدینگی بانکها یکی از مهمترین شاخصهای سنجش توان ایفای تعهدات کوتاهمدت به شمار میرود، اما ارزیابی جامع سلامت مالی بانکها نیازمند بررسی مجموعهای از شاخصهای تخصصی است.
کارشناسان تأکید دارند در کنار شاخص نقدینگی، معیارهایی نظیر کفایت سرمایه، کیفیت داراییها، میزان مطالبات غیرجاری، سودآوری و ساختار منابع مالی نیز باید مورد توجه قرار گیرد تا تصویر دقیقتری از وضعیت واقعی بانکها ارائه شود.

دیدگاهها