کدام کشورها در باشگاه تریلیون دلاری‌ها قرار دارند؟

به گزارش بنکر، امروز و پس از گذشت بیش از نیم قرن، شمار اقتصادهای بزرگی که تولید ناخالص داخلی آنها از مرز یک تریلیون دلار عبور کرده، به بیش از ۲۰ کشور رسیده است. اما این مسیر از کجا آغاز شد؟ آمریکا در سال ۱۹۶۹ نخستین کشوری بود که به این سطح دست یافت. حدود یک دهه بعد، ژاپن نیز در سال ۱۹۷۹ به جمع اقتصادهای تریلیون دلاری پیوست و عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان را از آن خود کرد.

در دهه‌های بعدی، نوبت به قدرت‌های اروپایی رسید. آلمان، فرانسه، بریتانیا و ایتالیا هر یک به‌تدریج توانستند از مرز یادشده عبور کنند؛ روندی که نشان از تغییر تدریجی موازنه اقتصادی در جهان داشت. اما شاید مهم‌ترین رویداد این سال‌ها، ورود چین به باشگاه تریلیون دلاری‌ها در سال ۱۹۹۸ باشد.

 اقتصادهای نوظهور

چین با سرعتی فراتر از پیش‌بینی‌ها، فاصله خود را با اقتصادهای بزرگ جهان کاهش داد. این کشور در سال ۱۹۹۸ از مرز یک تریلیون دلار عبور کرد و سال‌ها بعد به یکی از دو اقتصاد برتر جهان تبدیل شد. در دهه ۲۰۰۰، برزیل، هند و کره جنوبی نیز به این جمع پیوستند؛ نشانه‌ای از گسترش وزن اقتصادی به فراسوی غرب و ژاپن.

با این حال، روند افزایش تعداد اقتصادهای بزرگ به این کشورها محدود نماند. اندونزی در سال ۲۰۱۷ نخستین کشور جنوب‌شرق آسیا شد که تولید ناخالص داخلی آن از مرز یک تریلیون دلار عبور کرد. اما جالب‌تر اینکه در سال ۲۰۲۳، سه کشور جدید به این فهرست اضافه شدند: هلند، عربستان سعودی و ترکیه.

مرز یک تریلیون دلار، نشانه رفاه است؟

عبور از مرز یک تریلیون دلار به‌تنهایی چه معنایی دارد؟ آیا می‌توان گفت اقتصادهای عضو این باشگاه، مردمانی ثروتمندتر یا خوش‌بخت‌تر دارند؟ پاسخ منفی است. زیرا شاخص‌هایی مانند جمعیت، تولید سرانه، نرخ تورم، قدرت خرید و توزیع درآمد، تصویر دقیق‌تری از وضعیت معیشتی شهروندان ترسیم می‌کنند. با این حال، همین مرز عددی، نشان‌دهنده تغییر تدریجی نقشه اقتصادی جهان است.

امروز دیگر نمی‌توان تنها بر غرب و ژاپن به عنوان قطب‌های اقتصادی تکیه کرد. اقتصادهای نوظهوری مانند چین، هند، اندونزی و حتی ترکیه و عربستان، در کنار قدرت‌های سنتی، وزن جدیدی به معادلات جهانی بخشیده‌اند. اما پرسش اینجاست: اگر یک تریلیون دلار معیار سنجش قدرت اقتصادی است، پس چه نسبتی با رفاه واقعی شهروندان دارد؟ آیا این مرز عددی، روزی به معیاری برای عدالت اقتصادی نیز تبدیل خواهد شد یا همچنان ابزاری برای نمایش قدرت ملی باقی می‌ماند؟