به گزارش بنکر، اما امسال، قضیه فرق داشت. امسال اعداد آنقدر چشمگیر بودند که حتی سختگیرترین سهامدار هم چندبار چشمانش را مالید.
بیایید صاف و ساده بگوییم؛ بانک ملت امسال در تقریباً هر شاخصی که فکرش را بکنید، پرچمدار بانکهای بورسی شده.
از تراز عملیاتی بگیرید تا سود ناخالص، از کل سپردهها بگیرید تا تسهیلات اعطایی. یکه تاز میدان بوده.
تراز عملیاتیِ بانک که انگار پا در رکاب گذاشته بود، با ۷۷ درصد رشد به عددی رسید که کمتر کسی پیشبینیاش را میکرد: یک هزار و ششصد و هفتاد هزار میلیارد ریال. یعنی سهم ۴۲ درصدی از کل کیکِ بانکهای بورسی. بله، ۴۲ درصد! این یعنی از هر ۱۰۰ تومان تراز عملیاتیِ همهی بانکهای بورسی، ۴۲ تومانش متعلق به ملت است. چه غولی، نه؟
اما جالبتر از آن، داستان سپردههاست. بانک ملت در پایان اسفند ۱۴۰۴، بیش از ۲۲ هزار همت سپرده ریال و ارز جذب کرده.
یعنی نسبت به سال قبل، ۷۷ درصد رشد، و سهم ۲۲ درصدی از کل بازار. یعنی اگر همهی بانکهای بورسی را یک ظرف پر از پول فرض کنیم، ملت بیش از یکپنجم این ظرف را پر کرده. خب، این یعنی اعتماد مردم؟ قطعاً.
چاشنیِ احتیاط
و اما آنچه مرا واقعاً شگفتزده کرد، عدد ۱۲.۹۹ درصد برای نسبت کفایت سرمایه است. برای کسانی که با این اصطلاحات آشنا نیستند، بگذارید ساده بگویم: یعنی بانک بهاندازهی کافی برای روزهای سخت، چاشنیِ احتیاط دارد. این عدد در میان بانکهای ایرانی، حکایت از مدیریت بسیار هوشمندانهای دارد که جای تحسین دارد.
حالا به بخش جذاب ماجرا برسیم؛ دلارهای ذخیرهشده. بانک ملت در پایان سال، ۵.۷ میلیارد دلار ذخیره ارزی داشته. این یعنی یک سپر محکم در برابر نوسانات ارزی، یعنی یک پشتوانهی قدرتمند که کمتر بانکی میتواند به آن افتخار کند. هر سهامدارِ باهوشی با دیدن این عدد، لبخندی بر لبش مینشیند.
اما قضیه از اینجا عجیب میشود. با همهی این رکوردها و صدرنشینیها، نسبت P به E سهام بانک ملت فقط ۲.۲۱ است. یعنی سهام این بانک، با وجود تمام این دستاوردها، فوقالعاده ارزانتر از ارزش واقعیاش معامله میشود.
درست مثل یک خودروی لوکس که به قیمت یک پراید فروخته میشود. سرمایهگذاران حرفهای بازار اما این را خوب میدانند؛ بههمین دلیل ارزش بازار سهام بانک ملت در یک سال، بیش از ۱۵ درصد رشد کرده و به عددی نزدیک ۲,۹۴۰ همت رسیده است. یعنی آنها خواب ندارند، آنها فرصت را دیدهاند.
واقعیت این است که بانک ملت امسال در مجمع، با یک کولهپُر از افتخار آمد. رشدی ۷۹ درصدی در درآمد تسهیلات، رشدی ۶۰ درصدی در درآمد کارمزدی، رتبهی نخست در مانده اعتبارات اسنادی، و سهم ۴۱ درصدی از کل تسهیلات بانکهای بورسی.
اما سؤال بزرگ اینجاست: با این همه برتری، چرا هنوز قیمت سهامش در کف بازار خوابیده؟ اینجا دیگر عدد و رقم جواب نمیدهد، اینجا جای پای یک تحلیل عمیقتر است.
شاید پاسخ را در اعتماد سهامداران حرفهای باید جست. آنها که ارزش ذاتی این سهم را میدانند و آرامآرام صفهای خرید را گرم میکنند. شاید سال ۱۴۰۵، سالی باشد که بازار هم به احترام این غولِ خفته بایستد.

دیدگاهها