طلا وارد پنجمین فاز انفجاری خود شد

به گزارش بنکر، قیمت طلا امروز در محدوده ۴۴۵۴ دلار در هر اونس معامله می‌شود؛ رقمی که نشان می‌دهد فلز زرد نسبت به روز جمعه حدود ۳ درصد افت کرده است. نقره هم با کاهش حدود ۰.۶ درصدی در محدوده ۶۶.۳۸ دلار قرار دارد.

اما دلیل این افت چیست؟ پاسخ را باید در سخنان کوین وارش (Kevin Warsh) در نشست جکسون هول جست‌وجو کرد؛ جایی که او گفت تورم هنوز به اندازه کافی کاهش نیافته است.

واکنش بازار در چنین شرایطی چندان غیرمنتظره نیست. وقتی رئیس فدرال رزرو سیگنال می‌دهد که فضای کمتری برای کاهش نرخ بهره یا حتی فضای بیشتری برای افزایش آن وجود دارد، هزینه فرصت نگهداری دارایی‌هایی که سود بهره‌ای پرداخت نمی‌کنند، بیشتر می‌شود.

نقره در طول این هفته چند بار مسیر خود را تغییر داده و میان عملکرد بهتر و ضعیف‌تر از طلا در نوسان بوده است. دلیل این رفتار را باید در ماهیت دوگانه نقره دید؛ فلزی که هم تقاضای صنعتی دارد و هم به‌عنوان دارایی پولی معامله می‌شود.

همین ویژگی باعث می‌شود نقره در برابر سیگنال‌های مربوط به مسیر نرخ بهره، واکنش سریع‌تری نسبت به طلا نشان دهد. امروز اما هر دو فلز در حال قیمت‌گذاری مجدد بر اساس یک محرک مشخص هستند: سخنرانی جکسون هول.

دویچه بانک چه می گوید؟

در سوی دیگر بازار، دویچه بانک (Deutsche Bank) این هفته هدف قیمتی طلا را به ۴۸۰۰ دلار در هر اونس افزایش داده است. این نخستین بازنگری صعودی این بانک در سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شود.

دویچه بانک معتقد است طلا همچنان در یک فاز انفجاری کم‌سابقه قرار دارد؛ روندی که از اوت ۲۰۲۴ آغاز شده است. این تغییر موضع در حالی اتفاق افتاده که بانک آلمانی پیش‌تر طی سال جاری بارها برآورد خود را کاهش داده بود.

پیش‌بینی دویچه بانک در ماه فوریه ۶۰۰۰ دلار بود، اما این رقم تا اوایل اوت به ۴۶۰۰ دلار کاهش پیدا کرد. حالا هدف جدید به ۴۸۰۰ دلار رسیده است؛ افزایشی که اگرچه صعودی است، اما همچنان فاصله محسوسی با برآورد ابتدای سال دارد.

مایکل هسو (Michael Hsueh)، تحلیل‌گر برجسته دویچه بانک، تحلیل خود را صرفاً بر یک هدف قیمتی جدید بنا نکرده است. او ابتدا به رفتار تاریخی بازار طلا پرداخته است.

بر اساس آزمون‌های آماری مورد استفاده برای شناسایی دوره‌های رشد شتابان قیمت، طلا از سال ۱۹۷۵ تاکنون تنها چهار بار وارد چنین فاز انفجاری شده است. دوره کنونی، پنجمین نمونه در این بررسی تاریخی است.

دویچه بانک بر این باور است که این فاز هنوز ادامه دارد. بنابراین در این تحلیل، تنها عدد ۴۸۰۰ دلار اهمیت ندارد؛ مسیر حرکت و تداوم روند نیز بخش مهمی از استدلال بانک را تشکیل می‌دهد.

البته همین‌جا یک نکته قابل توجه وجود دارد. هدف ۴۸۰۰ دلاری امروز، با وجود صعودی بودن، از پیش‌بینی ۶۰۰۰ دلاری ابتدای سال پایین‌تر است؛ بنابراین افزایش هدف قیمتی را نباید به‌معنای بازگشت کامل خوش‌بینی قبلی تلقی کرد.

تغییر مهم در رفتار بانک‌های مرکزی

در بازار جهانی طلا، تنها قیمت اهمیت ندارد. یادداشت تحلیلی منتشرشده درباره قطب طلای هنگ‌کنگ نشان می‌دهد این منطقه به دنبال ایجاد زنجیره‌ای کامل برای معاملات این فلز است.

معاملات، تسویه‌حساب، تصفیه و ذخیره‌سازی قرار است در یک حوزه قضایی واحد متمرکز شوند. شرکت مرکزی تسویه معاملات فلزات گران‌بهای هنگ‌کنگ که به بورس طلای شانگهای متصل است، از ماه ژوئیه فعالیت آزمایشی خود را آغاز کرده و عرضه گسترده‌تر آن برای اواخر امسال در نظر گرفته شده است.

پشت این برنامه، یک تغییر مهم در رفتار ذخایر بانک‌های مرکزی قرار دارد. بانک مرکزی چین (PBOC) طی پنج سال گذشته ۳۵۷.۱ تن طلا به ذخایر خود اضافه کرده است.

از سوی دیگر، نظرسنجی شورای جهانی طلا (WGC) در ماه ژوئن نشان داد ۴۵ درصد از بانک‌های مرکزی جهان قصد دارند طی ۱۲ ماه آینده ذخایر طلای خود را افزایش دهند.

خلاصه اینکه، هنگ‌کنگ دارد مسیرها را می‌سازد. رقابت در بازار طلا دیگر فقط خرید و فروش نیست. بخش مهمی از بازی، به زیرساختی برمی‌گردد که معاملات را سریع‌تر و متمرکزتر انجام دهد. چین دارد جای پای خود را در این حوزه محکم می‌کند.

راه‌اندازی پلتفرم کارگزاری جدید گروه مارکس (Marex) نیز نشانه دیگری از همین تغییر است. این شرکت در هفته جاری نقدینگی چندکارگزار ارز خارجی و فلزات گران‌بها را به پلتفرم خود اضافه کرد تا صندوق‌های پوشش ریسک و مدیران دارایی بتوانند به جریان‌های قیمت‌گذاری متمرکز دسترسی داشته باشند.

پیش از این، چنین مشتریانی برای دسترسی به نقدینگی ارائه‌دهندگان مختلف به قراردادهای دوجانبه جداگانه نیاز داشتند. اکنون معاملات می‌تواند به‌صورت ناشناس در چندین استخر نقدینگی متصل به یکدیگر انجام شود.

سیستم جدید همچنین کراس مارجینینگ را در سطح پرتفوی ارائه می‌دهد. این قابلیت به معامله‌گر اجازه می‌دهد از موجودی کل سبد سرمایه‌گذاری خود به‌عنوان وثیقه استفاده کند و در نتیجه کارایی سرمایه افزایش یابد.

در ظاهر، این خبر ارتباط مستقیمی با قیمت طلا ندارد. اما در لایه زیرین بازار، موضوع متفاوت است؛ توسعه چنین زیرساخت‌هایی معمولاً زمانی توجیه پیدا می‌کند که حجم معاملات نهادی به اندازه‌ای رسیده باشد که هزینه ایجاد آنها را پوشش دهد.

طلا و بیت‌کوین هم مسیر شدند

هم‌زمان، رابطه طلا و بیت‌کوین نیز دوباره مورد توجه قرار گرفته است. داده‌های پلتفرم کریپتوکوانت (CryptoQuant) نشان می‌دهد همبستگی ۹۰ روزه بیت‌کوین و طلا در سال جاری به‌شدت مثبت شده و اکنون در دومین سطح بالای تاریخی خود قرار دارد.

تنها دوره‌ای که این همبستگی از سطح فعلی بالاتر بوده، دوره بازدهی ناشی از محرک‌های اقتصادی در سال ۲۰۲۰ بوده است.

نقطه آغاز حرکت اخیر به ۱۹ اوت بازمی‌گردد. در آن زمان وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد برنامه‌های بازخرید اوراق قرضه بلندمدت خود را دست‌کم دو برابر خواهد کرد.

بازار این اقدام را عاملی برای کاهش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا ارزیابی کرد. در چنین شرایطی، طلا و بیت‌کوین می‌توانند از یک سازوکار مشابه منتفع شوند.

هیچ‌کدام از این دو دارایی سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند. بنابراین هرچه بازدهی اوراق قرضه کاهش پیدا کند، هزینه فرصت نگهداری طلا و بیت‌کوین نیز کمتر می‌شود.

با این حال، این دو دارایی یک نقش واحد در سبد سرمایه‌گذاری ندارند. طلا بیشتر نقش ثبات را ایفا می‌کند، در حالی که بیت‌کوین از ویژگی تحدب (Convexity) برخوردار است؛ یعنی در برابر برخی تغییرات بازار، امکان رشد نامتقارن و شدیدتری دارد.

اما اشتراک این دو دارایی را نمی‌توان نادیده گرفت. هر دو می‌توانند هم‌زمان به فشار ناشی از کاهش ارزش پول ملی واکنش نشان دهند، بدون اینکه الزاماً به یک معامله کاملاً مشابه تبدیل شوند.

اکنون بازار با دو تصویر متفاوت روبه‌روست: از یک سو، قیمت طلا امروز حدود ۳ درصد پایین آمده و سیگنال نرخ بهره همچنان فشار ایجاد می‌کند؛ از سوی دیگر، دویچه بانک همچنان از ادامه یک فاز انفجاری و هدف ۴۸۰۰ دلاری سخن می‌گوید.

سؤال اصلی این است: آیا افت امروز طلا صرفاً واکنش کوتاه‌مدت به جکسون هول است یا بازار در حال تغییر جدی‌تری در مسیر نرخ بهره و قیمت فلزات گران‌بهاست؟