بانک‌ها از طلا عقب‌نشینی کردند یا نفس‌گیری؟

به گزارش بنکر، امروز، بازار طلا باز هم شاهد نوسانی قابل‌توجه بود. قیمت هر اونس در ۲۸ اوت با افت ۳.۱۸ درصدی به محدوده ۴,۴۵۴ دلار رسید. این کاهش، تازه‌ترین واکنش به سخنان انقباضی کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در نشست جکسون هول است.

اما آیا این ریزش، پایان مسیر صعودی طلاست یا فقط یک اصلاح موقتی در میان‌راه؟ پاسخ را باید در تقابل دو نیروی متضاد جست‌وجو کرد که از ابتدای سال ۲۰۲۶، بازار طلا را میان خود کشیده‌اند.

دو روی سکه

از یک سو، خریدهای گسترده بانک‌های مرکزی، تنش‌های ژئوپلیتیک، نگرانی‌ها درباره بدهی آمریکا و بازگشت تقاضای ETFها، پشتوانه‌های محکمی برای قیمت طلا ایجاد کرده‌اند. این عوامل، کف محکمی برای بازار ساخته‌اند که هرچند فشار می‌بیند، اما هنوز نشکسته است.

از سوی دیگر، نرخ‌های بهره بالاتر، بازده جذاب اوراق خزانه‌داری و دلار قوی‌تر، هزینه فرصت نگهداری طلا را افزایش داده‌اند. به عبارت ساده‌تر، وقتی اوراق قرضه سود بیشتری می‌دهند، سرمایه‌گذاران کمتر سراغ طلای بدون سود می‌روند.

این تضاد در روزهای اخیر شدیدتر شده است. پس از اظهارات وارش در جکسون هول، بازار احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را بیشتر از قبل در قیمت‌ها لحاظ کرد. رویترز گزارش داده که این سخنان، فشار قابل‌توجهی بر طلا وارد کرده است.

پیش‌بینی‌ها پایین آمد

نکته جالب اما در پیش‌بینی‌های بانک‌های بزرگ نهفته است. نظرسنجی رویترز در ژوئیه که از ۲۹ تحلیلگر و معامله‌گر انجام شده، میانگین پیش‌بینی قیمت طلا برای کل سال ۲۰۲۶ را ۴,۵۰۹ دلار نشان می‌دهد. این رقم نسبت به پیش‌بینی قبلی یعنی ۴,۹۱۶ دلار، کاهش محسوسی داشته است.

فاصله میان قیمت بازار در ۲۸ اوت (۴,۴۵۴ دلار) و این میانگین پیش‌بینی (۴,۵۰۹ دلار) بسیار کم شده است. یعنی بازار و تحلیلگران، حالا تقریباً هم‌نظر شده‌اند.

با این حال، بانک‌ها هنوز پایان داستان صعود طلا را اعلام نکرده‌اند. سه سطح ذهنی در میان پیش‌بینی‌های آنها دیده می‌شود:

• ۴,۳۰۰ تا ۴,۵۰۰ دلار: محدوده‌ای که چند بانک برای کوتاه‌مدت یا سه‌ماهه سوم و چهارم مطرح کرده‌اند.

• ۴,۹۰۰ تا ۵,۰۰۰ دلار: محدوده هدف بسیاری از سناریوهای میان‌مدت و پایان ۲۰۲۶ یا ابتدای ۲۰۲۷.

• ۵,۴۰۰ دلار و بالاتر: سناریوی صعودی‌تر UBS در افق ۱۲ ماهه.

در نتیجه، سطح ۴,۵۰۰ دلار در حال حاضر بیشتر یک نقطه آزمون برای بازار است تا سقف قطعی. اگر نرخ‌های واقعی، سیاست فدرال رزرو و دلار تغییر کنند، اهداف بالاتر دوباره می‌توانند وارد محاسبات بانک‌ها شوند.

آیا طلا آماده جنگ است؟

و اینجا پرسش کلیدی مطرح می‌شود: آیا بازار قبل از رسیدن به اهداف بالاتر، چند بار دیگر باید با نرخ بهره، دلار قوی و بازده اوراق آمریکا بجنگد؟

چالش اصلی اکنون این نیست که طلا می‌تواند به ۵,۰۰۰ دلار برسد یا نه؛ پرسش مهم‌تر این است که مسیر رسیدن به آن، چند فراز و نشیب دیگر خواهد داشت. به نظر می‌رسد طلا در کوتاه‌مدت، در دام نوسانات نرخ بهره و سیاست‌های فدرال رزرو گرفتار شده است. اما بنیادهای بلندمدت، همچنان از فلز زرد حمایت می‌کنند.

و سؤال نهایی که این روزها ذهن سرمایه‌گذاران را مشغول کرده: با توجه به فاصله نزدیک قیمت بازار و پیش‌بینی‌ها، آیا طلا در آستانه یک جهش دوباره است یا باید برای اصلاحی عمیق‌تر آماده شد؟ پاسخ، شاید در داده‌های تورمی آینده و تصمیم نشست سپتامبر فدرال رزرو نوشته شده باشد.