کدام شرکت‌های بیمه توان پذیرش ریسک‌های بزرگ را دارند؟

به گزارش بنکر، ظرفیت مجاز نگهداری ریسک شرکت‌های بیمه در سرزمین اصلی، بر اساس آخرین اطلاعات به‌روزشده و صورت‌های مالی حسابرسی‌شده، تفاوت قابل‌توجهی میان شرکت‌های فعال این صنعت نشان می‌دهد.

در این میان، بیمه ایران با ظرفیت ۲۵۶ هزار و ۸۹۵ میلیارد ریال در جایگاه نخست قرار دارد؛ در حالی که این رقم در بیمه هوشمند فردا حدود ۵۵۸ میلیارد ریال است.

این فاصله تنها به رتبه شرکت‌ها مربوط نمی‌شود. توزیع ظرفیت نگهداری ریسک نشان می‌دهد توان مالی شرکت‌ها برای پذیرش و حفظ ریسک‌های بیمه‌ای یکسان نیست و این تفاوت می‌تواند بر نحوه مدیریت ریسک‌های بزرگ و نیاز به بیمه اتکایی اثر بگذارد.

بیمه ایران در صدر ظرفیت نگهداری ریسک

بررسی ارقام منتشرشده نشان می‌دهد بیمه ایران با فاصله‌ای چشمگیر از سایر شرکت‌ها در رتبه نخست قرار گرفته است. پس از این شرکت، بیمه البرز با حدود ۶۷ هزار و ۲۱۲ میلیارد ریال و بیمه آسیا با ۶۰ هزار و ۴۶۴ میلیارد ریال در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

بیمه دانا با حدود ۴۸ هزار و ۴۷۰ میلیارد ریال، بیمه پاسارگاد با ۳۸ هزار و ۵۳۸ میلیارد ریال و بیمه پارسیان با ۳۷ هزار و ۵۴۵ میلیارد ریال نیز در میان شرکت‌های دارای ظرفیت بالاتر قرار گرفته‌اند.

این ارقام از اختلاف معنادار ظرفیت نگهداری ریسک حتی میان شرکت‌های بزرگ صنعت بیمه حکایت دارد. سرمایه، ساختار مالی و وضعیت توانگری مالی از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر میزان ریسکی که هر شرکت قادر به نگهداری آن است، اثر بگذارند.

ظرفیت نگهداری ریسک در صنعت

میزان نگهداری ریسک چه اهمیتی برای بیمه‌گذاران دارد؟

ظرفیت مجاز نگهداری ریسک نشان می‌دهد شرکت بیمه تا چه میزان می‌تواند ریسک‌های بیمه‌ای را بر اساس ضوابط مربوط و وضعیت مالی خود نگهداری کند. به زبان ساده، این شاخص در تصمیم‌گیری درباره پذیرش ریسک و تعیین میزان واگذاری آن به بیمه‌گران اتکایی اهمیت دارد.

در پرونده‌های بزرگ بیمه‌ای، ممکن است میزان تعهدات از ظرفیت قابل نگهداری یک شرکت فراتر برود. در چنین شرایطی، بیمه اتکایی به شرکت بیمه کمک می‌کند بخشی از ریسک را به بیمه‌گر دیگری منتقل کند و از تمرکز بیش از اندازه تعهدات در ترازنامه خود بکاهد.

با این حال، ظرفیت بالاتر لزوماً به معنای عملکرد بهتر یا کیفیت خدمات بالاتر نیست. برای ارزیابی جامع شرکت‌های بیمه باید شاخص‌هایی مانند توانگری مالی، کیفیت مدیریت خسارت، ترکیب پرتفوی بیمه‌ای و وضعیت ایفای تعهدات نیز بررسی شوند.

در نتیجه، جدول ظرفیت نگهداری ریسک را باید یکی از معیارهای سنجش توان پذیرش ریسک در صنعت بیمه دانست، نه معیاری مستقل برای رتبه‌بندی کلی شرکت‌ها.