به گزارش بنکر (Banker)، با توجه به ترکیب سیاسی و اقتصادی، فعالان بازار باید انتظار کاهشهای موقت و نوسانات هیجانی را داشته باشند.
در حالی که اخبار مثبت مذاکرات میتواند دلار را موقتی پایین بیاورد، اصلاحات داخلی در زمینه کسری بودجه، نقدینگی و سیاستهای مالی، عامل تعیینکننده ثبات بازار در بلندمدت خواهد بود.
تحلیلگران هشدار میدهند تا وقتی برداشت بیضابطه از منابع مالی دولت و بخشهای شبهدولتی ادامه دارد، حتی در صورت دستیابی به توافق، کاهش قیمت دلار، طلا و سکه کوتاهمدت خواهد بود. در بهترین حالت ممکن است بازار شاهد افت ۵ تا ۱۰ درصدی قیمتها باشد، اما پس از آن، مسیر افزایشی دوباره فعال خواهد شد.
شرط واقعی کاهش قیمتها چیست؟
ریشه نوسانات ارزی در مشکلات ساختاری اقتصاد ایران نهفته است و بنابراین، کاهش پایدار دلار نیازمند اصلاحات اقتصادی عمیق است، نه صرفاً توافق سیاسی.
توافق سیاسی میتواند شوک کاهشی کوتاهمدت به بازار بدهد، اما ریشه گرانی دلار در اقتصاد داخلی است. وقتی علت اصلی درمان نشود، اثر توافق هم موقتی میماند.
کسری بودجه مزمن دولت
دولت سالهاست با کسری بودجه روبهروست و برای جبران آن، مستقیم یا غیرمستقیم به نقدینگی متوسل میشود. افزایش نقدینگی یعنی پول بیشتر در اقتصاد، و نتیجهاش فشار دائمی بر نرخ ارز است؛ حتی اگر تحریمها هم کاهش پیدا کنند.
رشد نقدینگی بدون پشتوانه
تا وقتی حجم پول سریعتر از تولید رشد میکند، ارزش پول ملی پایین میآید. توافق شاید ورودی ارز را کمی بهتر کند، اما جلوی سیل نقدینگی را نمیگیرد؛ بنابراین دلار دوباره مسیر صعودی را پیدا میکند.
بیانضباطی مالی و برداشتهای بیضابطه
برداشتهای گسترده دولت و بخشهای شبهدولتی از منابع مالی، باعث میشود هر کاهش قیمتی دوام نداشته باشد. بازار این رفتار را میشناسد و به همین دلیل به کاهشها اعتماد نمیکند.
انتظارات تورمی هنوز بالاست
حتی بعد از توافق، اگر مردم و فعالان اقتصادی به آینده تورم بدبین باشند، تقاضا برای دلار باقی میماند. وقتی انتظار تورم وجود دارد، ارز همچنان نقش پناهگاه را بازی میکند.
تجربههای قبلی اعتماد بازار را سوزانده
بازار تجربه توافقهای قبلی را دارد؛ کاهش کوتاهمدت، بعد جهش دوباره. همین حافظه تاریخی باعث میشود فعالان بازار، افت قیمت پس از توافق را «فرصت خرید» ببینند، نه تغییر روند.
دیدگاهها