دولت کانادا به دنبال افرادی است که علاوه بر سرمایه، توانایی مدیریت و ایجاد شغل برای شهروندان این کشور را داشته باشند. اگر شما هم ایدهای دارید که میتواند در بازار آمریکای شمالی موفق شود یا سرمایهای دارید که میخواهید آن را در مسیری امن به کار بگیرید، برنامههای کارآفرینی فدرال و استانی بهترین گزینه برای شما هستند.
پیش نیازهای اساسی برای شروع کسب و کار در کانادا
ورود به بازار کانادا نیازمند داشتن حداقلهایی است که دولت فدرال و دولتهای استانی بر سر آن توافق دارند. اولین مسئلهای که افسر مهاجرت بررسی میکند، سابقه مدیریتی شماست. فرقی نمیکند که شما صاحب یک شرکت بزرگ بودهاید یا مدیریت یک بخش از سازمانی دولتی را بر عهده داشتهاید؛ مهم این است که بتوانید ثابت کنید در سالهای اخیر، مسئولیتهای تصمیمگیری، استخدام نیرو و مدیریت منابع مالی را بر عهده داشتهاید. معمولا داشتن حداقل سه سال سابقه کار مدیریتی یا مالکیت کسب و کار در پنج سال گذشته، از شرایط اصلی محسوب میشود.
مورد بعدی سطح زبان است. اگرچه در برخی برنامههای استانی با نمره زبان پایین هم میتوان وارد پروسه شد، اما برای موفقیت در اداره یک بیزینس در کانادا، شما نیاز دارید که بتوانید ارتباط برقرار کنید. اکثر برنامهها نمره آیلتس جنرال ۵ یا معادل آن را درخواست میکنند که نمره چندان بالایی نیست. همچنین مدرک تحصیلی دانشگاهی، اگرچه در همه روشها اجباری نیست، اما داشتن لیسانس یا فوق لیسانس امتیاز شما را در سیستمهای امتیازبندی استانی به شدت افزایش میدهد و شانس دریافت دعوتنامه را بالا میبرد. سن متقاضی نیز فاکتور مهمی است؛ معمولا افراد بین ۲۵ تا ۴۵ سال بیشترین امتیاز را دریافت میکنند، اما این به معنی بسته بودن مسیر برای افراد با سنین بالاتر نیست، بلکه آنها باید این کمبود امتیاز را با سرمایه بیشتر یا سابقه کار قویتر جبران کنند.
ویزای استارتاپ کانادا برای مدیران خلاق
یکی از جذابترین و سریعترین روشهای رسیدن به اقامت دائم، استفاده از برنامه ویزای استارتاپ کانادا است. این برنامه برخلاف روشهای کارآفرینی استانی، شرط حداقل سرمایه شخصی و یا سابقه مدیریت سطح بالا را ندارد، بلکه تمرکز اصلی آن بر روی “ایده” شماست. ایده شما باید قابلیت رقابت در سطح جهانی را داشته باشد و بتواند برای کاناداییها شغل ایجاد کند. در واقع دولت کانادا به دنبال جذب نوآوری است و اگر طرح شما تایید شود، شما و خانوادهتان میتوانید مستقیما برای اقامت دائم اقدام کنید.
برای موفقیت در این مسیر، شما باید حمایت یکی از سازمانهای مورد تایید اداره مهاجرت کانادا را جلب کنید. این سازمانها شامل انکوباتورها (مراکز رشد)، آنجل اینوستورها (فرشتگان سرمایهگذار) و ونچر کپیتالها (صندوقهای سرمایهگذاری) هستند. گرفتن نامه حمایت یا Letter of Support از این سازمانها، مهمترین قدم در این پروسه است.
چند مورد مهم که باید درباره ویزای استارتاپ بدانید:
- مدرک زبان انگلیسی یا فرانسوی با حداقل CLB ۵ الزامی است.
- تا ۵ نفر از اعضای تیم استارتاپ میتوانند در یک پرونده مشترک درخواست اقامت دهند.
- هر متقاضی باید حداقل ۱۰ درصد از سهام حق رای شرکت را داشته باشد.
- مجموع سهام متقاضیان و سازمان حامی باید بیش از ۵۰ درصد باشد.
- شما باید تمکن مالی کافی برای هزینه زندگی خود و خانوادهتان در بدو ورود به کانادا را داشته باشید (این مبلغ جدا از سرمایه شرکت است).
سودآوری بالا با خرید فرانچایز در کانادا
برای بسیاری از افراد، ریسک راهاندازی یک ایده جدید از صفر بسیار زیاد است. اینجاست که خرید فرانچایز در کانادا به عنوان یک گزینه امن و مطمئن مطرح میشود. فرانچایز به شما این امکان را میدهد که شعبهای از یک برند شناخته شده (مانند رستورانهای زنجیرهای، کافیشاپها، یا خدمات نظافتی) را مدیریت کنید. مزیت بزرگ این روش این است که مدل تجاری قبلا امتحان خود را پس داده، مشتریان برند را میشناسند و شما از روز اول با یک سیستم مشخص و پشتیبانی شده کار خود را شروع میکنید.
در پروسه مهاجرت، خرید فرانچایز معمولا تحت برنامههای کارآفرینی استانی (PNP) یا ویزای کار C11 انجام میشود. وقتی شما یک فرانچایز میخرید، افسر مهاجرت راحتتر قانع میشود که بیزینس شما موفق خواهد بود، زیرا آمار ورشکستگی در فرانچایزها بسیار کمتر از بیزینسهای مستقل است. البته باید توجه داشته باشید که قراردادهای فرانچایز قوانین سفت و سختی دارند و شما باید درصدی از درآمد ماهانه خود را به عنوان حق امتیاز به دفتر مرکزی پرداخت کنید. مشاوران باتجربه در ویزا موندیال بزرگترین ارائه دهنده خدمات مهاجرتی همیشه توصیه میکنند قبل از امضای قرارداد فرانچایز، حتما لوکیشن و سوددهی شعبههای مشابه را بررسی کنید تا سرمایهتان به خطر نیفتد.
حداقل دارایی خالص برای برنامه های کارآفرینی
یکی از سوالات پرتکرار متقاضیان این است که دقیقا چقدر پول باید داشته باشند. پاسخ این سوال کاملا بستگی به استانی دارد که برای زندگی و کار انتخاب میکنید. هر استان بر اساس نیازهای اقتصادی خود، حداقلهایی را برای “دارایی خالص” (Net Worth) و “میزان سرمایهگذاری” (Investment) تعیین کرده است. دارایی خالص شامل تمام اموال منقول و غیرمنقول شما و همسرتان (مانند ملک، زمین، پول نقد، سهام) منهای بدهیهاست.
استانهای پرطرفدار مانند بریتیش کلمبیا (ونکوور) و انتاریو (تورنتو) معمولا اعداد بالاتری را درخواست میکنند، در حالی که استانهای کمجمعیتتر مانند نیوبرانزویک یا ساسکاچوان با مبالغ کمتر هم متقاضی میپذیرند. نکته بسیار مهم این است که شما باید بتوانید “منشا قانونی” این داراییها را ثابت کنید. یعنی باید با مدارک مستند نشان دهید که این پول از راه کار، ارث، یا فروش ملک به دست آمده است و پولشویی نیست. این مرحله معمولا توسط موسسات حسابرسی مورد تایید کانادا بررسی میشود و یکی از مراحل حساس پرونده است.
مراحل قانونی تبدیل ویزای کار به اقامت دائم
بسیاری از متقاضیان فکر میکنند به محض ورود به کانادا و راهاندازی بیزینس، کارت اقامت دائم (PR) را دریافت میکنند. اما در اکثر روشهای کارآفرینی (به جز استارتاپ)، مسیر به این صورت نیست. در ابتدا، پس از قبولی طرح توجیهی و مصاحبه با استان، به شما یک “نامه حمایت برای ویزای کار” داده میشود. با این نامه، شما و خانوادهتان ویزای کار موقت دریافت میکنید و وارد کانادا میشوید.
پس از ورود، شما معمولا بین ۱۸ تا ۲۴ ماه فرصت دارید تا بیزینس خود را طبق تعهداتی که در قرارداد با استان (Performance Agreement) امضا کردهاید، راهاندازی و مدیریت کنید. این تعهدات شامل مواردی مثل سرمایهگذاری مبلغ توافق شده، استخدام تعداد مشخصی کارمند کانادایی یا مقیم دائم و حضور فعال مدیریتی در محل کار است. پس از اینکه این موارد انجام شد، گزارش نهایی را به اداره مهاجرت استان میدهید. اگر استان تایید کند که شما به تعهدات خود عمل کردهاید، نامه نامینیشن (Nomination) استانی را صادر میکند.
دیدگاهها