به گزارش بنکر (Banker)، از سال ۱۳۹۶ تاکنون، هزینههای خانوار ایرانی به دلیل تورم و افزایش قیمتها رشد چشمگیری داشته است. این تغییرات فشار مالی قابل توجهی بر سبد هزینه خانوارها وارد کرده و الگوی مصرف خانوادهها را دستخوش تغییر کرده است. نرخ تورم از ۸.۲ درصد در سال ۱۳۹۶ به ۴۰.۲ درصد در سال ۱۴۰۰ رسید و در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۷.۱ درصد ثبت شد.
بررسی هزینههای خانوار شهری
متوسط هزینه خانوارهای شهری از حدود ۳۳ میلیون تومان در سال ۱۳۹۶ به بیش از ۲۶۹ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ افزایش یافته است. بخش قابل توجهی از این رشد مربوط به هزینههای غیرخوراکی است، بهویژه مسکن که بیشترین سهم را در سبد شهریها دارد.
سهم خوراکیها در سبد شهریها
هزینه خوراکیها طی این سالها از حدود ۷.۶ میلیون تومان به ۶۳.۷ میلیون تومان رسیده است. با این حال، مسکن و هزینههای غیرخوراکی فشار بیشتری به بودجه خانوار وارد کردهاند. در سال ۱۴۰۳، بیش از ۴۳ درصد هزینههای غیرخوراکی خانوارهای شهری صرف مسکن شده و سهم حملونقل و ارتباطات از ۱۲.۴ درصد در سال ۱۳۹۶ به ۷.۸ درصد کاهش یافته است. هزینههای بهداشت، درمان و تفریح نیز یا ثابت مانده یا کاهش یافتهاند.
بررسی هزینههای خانوار روستایی
الگوی مصرف روستاییان تفاوت قابل توجهی با خانوارهای شهری دارد. متوسط هزینه کل خانوار روستایی از ۱۷.۸ میلیون تومان در سال ۱۳۹۶ به ۱۴۴.۷ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳ رسیده است.
خوراکیها و ملزومات روزمره
خوراکیها بخش عمدهای از هزینهها را در روستاها تشکیل میدهند؛ در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۷.۷ درصد از کل هزینه روستاییها صرف خوراکی شده است. سهم مسکن در روستاها ۲۳.۵ درصد است که کمتر از شهریهاست. هزینههای حملونقل و ارتباطات نیز از ۱۲.۶ به ۱۰.۲ درصد کاهش یافته که کاهش کمتری نسبت به شهرنشینان دارد.
نقش تورم در تغییر الگوی مصرف
تورم، عامل اصلی افزایش هزینههای خانوارهای شهری و روستایی بوده است. افزایش قیمت کالاها و خدمات باعث شد که خانوادهها هزینههای خود را بازتوزیع کنند. در شهرها، بیشترین فشار روی مسکن بوده و در روستاها، خوراکیها اولویت اصلی مصرف محسوب میشوند.
دیدگاهها