تکان دهنده ترین خبری که هفته گذشته شنیدید چه بود؟

دلار ۲۳۸ هزار تومانی؟

بالا و پایین پریدن ارزش پول ملی با خبر میز جلسه ای در عمان؟

تعداد کشته شدگان تصادفات مسافرتهای شهریور؟

لطیفه های ضد و نقیض سهمیه بنزین خودروهای بالای یک میلیارد تومان!؟

اظهارات وزیر نیرو مبنی بر پنجمین کشور تولیدکننده تجهیزات نیروگاهی در جهان!؟

واگذاری فروش ۸۶ میلیون بشکه نفت به یک نفر بصورت اعتباری و نامشخص بودن سرنوشت ۵۶ میلیون بشکه آن به گفته یک نماینده مجلس؟!

در اینکه هر یک از خبرهای بالا تکان دهنده است تردیدی نیست اما برای ما که در این مملکت پوستمان کلفت شده است این خبرهای تکراری بیشتر برای ما لبخندی تلخ و آهی در درون است تا تکان!

در بین این همه خبرهای چشم نواز هیچ خبری به اندازه خبر معاون وزارت نیرو برای هموار شدن واردات برق از کشورهای همسایه تکان دهنده نبود. نفس خبر برای ما که در خاموشی به سر می بریم تکان دهنده نیست. محل تامین برق که قرار است ارمنستان باشد اما جدا تکان دهنده است!!

دوستانی که اهل سفر بخصوص از نوع تجاری هستند و به ارمنستان سفر می کرده اند بخوبی به یاد دارند که تا همین چند سال پیش وحشتناک ترین چیزی که در این کشور به چشم می خورد قطع برق بود! همه تجار یا حتی گردشگران سالهای قبل به یاد دارند که ایروان پایتخت این کشور ۴ ساعت در روز برق داشت و حتی در مناطقی دور از مرکز و بخصوص در زمستان این عدد ۲ ساعت در روز بود و مردم برای گرمایش خانه ها به سوزاندن چوب یا حتی وسایل چوبی منزل روی آورده بودند!

باور کردنی نیست سالهایی ایران صادرکننده گاز به این کشور بود تا بلکه بتواند از این طریق بخشی از خاموشی ها و تولید گرمای زمستان را برای مردم ارمنستان فراهم کند و امروز معاون وزارت نیروی ما فرموده اند آماده واردات ۳۵۰ مگاوات برق از ارمنستان هستیم تا در زمستان به مشکل نخوریم! البته نفرموده اند ما چنین می کنیم، گفته اند بخش خصوصی اگر میخواهد کارش به قطع برق نرسد خودش برود و چنین کند!

مدیریت ناکارآمد، تلفات بالا، وصول پایین قبوض، کمبود سوخت، نیروگاههای فرسوده، شبکه انتقال فرسوده و کمبود سرمایه گذاری عینا مسائلی بود که ارمنستان ۲۰ سال پیش با آنها دست و پنجه نرم میکرد و امروز صادرکننده برق شده است!

ارمنستان فهمید که مسئله برق فقط کمبود نیروگاه نیست؛ بنابراین از اصلاح اقتصادی صنعت برق، ایجاد بازار برق و خصوصی سازی شروع کرد تا با اینکار سرمایه گذاری و مدیریت شرکتها را تنظیم کند. تلفات از حدود یک چهارم برق با یک چهلم رسید! نرخ وصول قبوض از ۲۴% به ۱۰۰% رسید، کنتور گذاری مدرن شروع شد و بدون ساخت حتی یک نیروگاه جدید بخشی از ظرفیت تولید را پس گرفت؛ نیمی از نیروگاههای کشور که عمر ۴۰ ساله داشتند بروزرسانی شدند، نیروگاههای حرارتی با گاز ایران و روسیه ۳۳% برق کشور را تولید کردند و با تشخیص صحیح مزیت نسبی این کشور گسترش ظرفیت برق آبی در دستور کار قرار گرفت و با این روش بجای ساخت سدهای بزرگ و کوچک سراغ نیروگاههای کوچک برق آبی رفت، برق خورشیدی امروز ۱۶% برق کشور را تولید می کند که تا ۱۰ سال آینده به ۶۶% خواهد رسید و نکته جالب ماجرا اینجاست که اساسا این تحول اصلا با پول خود دولت هم انجام نشد!

آنچه دولت انجام داد فقط زیرساخت بود. شبکه برق ارمنستان امروز ۴۳ هزار کیلومتر است و هر روز برای اتصال به برق بین المللی برای فروش برق دست و پا می زند!

دومین دارنده ذخایر نفت و گاز جهان، بیستمین دارنده ذغال سنگ جهان، بیستمین دارنده ظرفیت برق آبی جهان، سی امین دارنده ظرفیت برق بادی جهان، یکی از پرپتانسیل ترین کشورهای ظرفیت دار برق خورشیدی، کشوری با طولانی ترین پروژه برق هسته ای، وارد کننده برق از کشوری بدون کوچکترین منابع ذاتی انرژی، بدون نفت، بدون گاز، بدون ذغال سنگ و حتی ظرفیت آبی و بادی به مراتب کمتر و کشوری که ۲ ساعت در روز برق داشت شده است!

تکان دهنده نیست؟!