انگار زمان را روی دور تند گذاشته اند!

این همان حسی است که از طلوع تا غروب آفتاب، قیمت ها چندین بار تغییر می کند.

دیروز که دولت نرخ تورم آذر ماه را اعلام کرد مثل این بود که این حس پرسرعت به اعداد قابل لمس روی کیلومترنشان تبدیل شود.

۷۲.۵ درصد تورم در مواد خوراکی؟!

۱۱۳ درصد رشد قیمت در میوه، خشکبار،نان و غلات؟!

آنچه این اعداد به ما می گوید این است که ۲ میلیون نفر دیگر از مردم مقاوم ایران طی یک سال گذشته با این اعداد زیر خط فقر رفته اند!

اما از این مهمتر این است که حالا مواد غذایی پیشران تورم در کشور شده و این به هیچ عنوان نشانه خوبی نیست.

ابرتورم ونزوئلا دقیقا با همین نشانه شروع شد.

ابتدا چند سال متوالی تورم ۵۰درصد، سپس مواد غذایی با ۷۰درصد پیشران تورم شد، پس از آن دلارهای ترجیحی تمام شد و از سال بعد تورم ۳ رقمی و پس از آن ۵ رقمی و دست آخر، قحطی آمد.

ونزوئلا اما در این مسیر علت تورم را به دشمن خارجی و احتکار نسبت داد، ارز چند نرخی را نگه داشت و به قیمت گذاری دستوری و یارانه های سنگین ادامه داد.

به طرز عجیبی این مسیر، آشناست!