غلبه بر تورم، انگیزه سفته‌بازی بانک‌ها

سؤال این است که چرا ارگان‌ها، دستگاه‌ها و بانک‌ها اقدام به خرید مسکن یا ساخت‌وساز می‌کنند؟

به گزارش (Banker)، مهم‌ترین علت این است که افراد، دستگاه‌ها و بانک‌ها برای غلبه بر تورم سیستماتیک اقتصاد ایران به تملک دارایی‌های ثابت روی می‌آورند. در واقع علت اصلی احتکار مسکن از سوی افراد حقیقی و حقوقی، مصون‌ماندن از تورم است که همواره اقتصاد ایران با آن دست به گریبان بوده است؛ یعنی اقدام اول باید کنترل نرخ تورم باشد که راه‌حل بسیاری از معضلات اقتصاد ایران خواهد بود.

تخمین زده می‌شود که در کشور حدود ۲۸ میلیون واحد مسکونی وجود دارد که تا‌کنون از طریق تقاطع اطلاعاتی ۱۳.۴ میلیون آن در سامانه املاک و اسکان شناسایی شده است. ۹‌میلیون‌و ۳۰۰ هزار فرد حقیقی و حقوقی مالکیت این واحدها را در اختیار دارند. طبق شناسایی انجام‌شده دو‌میلیون‌و ۷۰۰ هزار خانوار کشور بیش از یک واحد مسکونی در اختیار دارند و نام هزارو 500 شخصیت حقوقی نیز در‌ این ‌بین به چشم می‌خورد.


 قانون هست؛ اما اجرا   نمی‌شود

دستگاه‌های دولتی و ارگان‌ها به جز دراختیارگرفتن املاک به تملک زمین نیز علاقه دارند. در ماده ۱۰ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ مقرر شده است «از تاریخ تصویب قانون اراضی شهری مصوب ۱۳۶۰ همه زمین‌های متعلق به وزارتخانه‌ها و نیروهای مسلح و مؤسسات دولتی و بانک‌ها و سازمان‌های وابسته به دولت و مؤسساتی که شمول حکم مستلزم ذکر نام است و همه بنیادها و نهادهای انقلابی در اختیار وزارت مسکن و شهرسازی قرار می‌گیرد».

همچنین سال‌هاست که دستگاه‌های دولتی، بنیادها و نهادهای انقلابی مکلف هستند اراضی در اختیار خود را برای اجرای پروژه‌های بازآفرینی اختصاص دهند؛ اما به نظر می‌رسد هیچ دستگاهی این مسئله را جدی نگرفته است؛ به طوری که عباس آخوندی، وزیر سابق راه و شهرسازی، در جلسه تودیع خود در ۱۹ آبان سال ۱۳۹۷ گفت: «در‌حال‌حاضر ایده ارائه زمین دولتی برای بازآفرینی شهری ارائه شد که مایلم به شما بگویم تاکنون کل زمین دولتی که برای این منظور اختصاص یافته، ۳۶ متر مربع بوده است!».

مردادماه سال ۱۳۹۸ نیز کاوه حاجی‌علی‌اکبری، مدیرعامل سازمان نوسازی شهرداری تهران، گفت: دستگاه‌های دولتی تا‌کنون حتی یک متر مربع زمین هم برای اجرای این طرح (مسکن ملی) واگذار نکرده‌اند. بر‌اساس طرح جهش تولید و تأمین مسکن که اخیرا به تصویب مجلس رسیده، زمین‌های در اختیار دستگاه‌های اجرائی که بلااستفاده رها شده، باید به پروژه‌های مسکن اختصاص یابد؛ به‌این‌صورت که براساس تشخیص وزارت راه و شهرسازی باید دستگاه‌ها در مدت مشخصی زمین را در اختیار این وزارتخانه قرار دهند و در غیر‌این‌صورت سازمان ثبت املاک باید تا دو ماه آن را با هدف ساخت مسکن به نام وزارت راه و شهرسازی کند.

روز ۱۹ فروردین ۱۴۰۰ رئیس مجلس شورای اسلامی در صفحه توییتر خود از تصویب طرح جهش تولید مسکن با هدف احداث سالانه یک میلیون واحد مسکونی در کشور خبر داد و نوشت: «براساس این قانون، زمین‌های دولتی احتکار‌شده پس از شفاف‌سازی، وارد چرخه تولید مسکن برای مردم خواهند شد». مجتبی یوسفی، عضو کمیسیون عمران مجلس، می‌گوید: بسیاری از بانک‌ها و دستگاه‌ها به جای سرمایه‌گذاری در اقتصاد مولد به بازار سفته‌بازی روی آورده‌اند و خودشان زمینه افزایش قیمت مسکن را فراهم کردند.

در هیچ‌جای دنیا مسکن کالای سرمایه‌ای نیست؛ اما متأسفانه در ایران به دلیل نبود توازن در عرضه و تقاضا شاهد چنین اتفاقاتی هستیم.

حال امیدواریم قانون مالیات بر خانه‌های خالی تا حدودی مسکن را از این وضعیت خارج کرده و به کالایی مصرفی تبدیل کند. با توجه به اقدامات سه‌گانه یعنی راه‌اندازی سامانه املاک و اسکان، تصویب ماده ۵۴ مکرر قانون مالیات‌های مستقیم و تصویب طرح جهش تولید و تأمین مسکن، آیا سرانجام قوای سه‌گانه می‌توانند به اهدافی مثل ملزم‌کردن بانک‌ها و ادارات به خروج از بنگاه‌داری و سفته‌بازی و از آن مهم‌تر تبدیل مسکن از یک کالای سرمایه‌ای به کالای مصرفی موفق شوند یا همچنان در بر همان پاشنه می‌چرخد؟


ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
کد امنیتی:
SecImgSes
* نظر:
banker
نگاه بنکر
چهره های ماندگار