چرا بزرگ‌ترین بانک ایتالیا روی ریپل سرمایه‌گذاری کرد؟

به گزارش بنکر (Banker)، بانک اینتسا سانپائولو (Intesa Sanpaolo)، بزرگ‌ترین گروه بانکی ایتالیا با دارایی بیش از یک تریلیون دلار، در تازه‌ترین گزارش‌های مالی خود اعلام کرد ۱۸ میلیون دلار در ریپل (XRP) سرمایه‌گذاری کرده است.

نکته قابل توجه در این سرمایه‌گذاری، نحوه اجرای آن است. این بانک به جای خرید مستقیم توکن‌های ریپل از صرافی‌های ارز دیجیتال یا نگهداری آن‌ها در کیف پول‌های رمزارزی، سهام تراست ریپل شرکت گری‌اسکیل (Grayscale) را خریداری کرده است؛ رویکردی که از منظر حقوقی، نظارتی و عملیاتی برای مؤسسات مالی ساده‌تر ارزیابی می‌شود.

رشد حضور بانک‌های اروپایی

بر اساس اطلاعات منتشرشده، ارزش این سرمایه‌گذاری تنها حدود ۰.۰۰۲ درصد از ترازنامه اینتسا سانپائولو را تشکیل می‌دهد، اما از منظر روندهای بازار اهمیت بیشتری دارد.

داده‌ها نشان می‌دهد مجموع دارایی‌های دیجیتال افشاشده توسط بانک‌های اروپایی طی دو فصل اخیر از حدود ۱۰۰ میلیون دلار به ۲۳۵ میلیون دلار افزایش یافته است؛ موضوعی که از رشد تدریجی حضور نهادهای مالی سنتی در بازار دارایی‌های دیجیتال حکایت دارد.

کارشناسان معتقدند استفاده از ساختار «تراست» به جای خرید مستقیم دارایی‌های دیجیتال، می‌تواند بخشی از چالش‌های مربوط به الزامات نظارتی، مقررات سرمایه‌ای در چارچوب بازل (Basel) و فرآیندهای حسابداری و گزارش‌دهی مالیاتی را کاهش دهد.

چرا ریپل برای این بانک اهمیت دارد؟

انتخاب ریپل (XRP) از سوی یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های اروپا، از منظر راهبردی نیز قابل توجه است. ریپل از ابتدا با تمرکز بر پرداخت‌های فرامرزی و ارائه راهکارهایی برای شبکه بانکی توسعه یافته و به همین دلیل، انتخاب آن می‌تواند فراتر از یک سرمایه‌گذاری مالی تلقی شود.

این اقدام نشان می‌دهد اینتسا سانپائولو در حال ارزیابی ظرفیت‌های بالقوه ریپل برای استفاده احتمالی در خدمات پرداخت بین‌المللی آینده خود است. هرچند حجم سرمایه‌گذاری نسبت به اندازه ترازنامه بانک محدود است، اما این تصمیم می‌تواند نشانه‌ای از افزایش توجه بانک‌های بزرگ به کاربردهای زیرساختی فناوری بلاکچین و دارایی‌های دیجیتال در صنعت بانکداری باشد.

سرمایه‌گذاری اینتسا سانپائولو نمونه‌ای از روندی است که طی آن مؤسسات مالی بزرگ اروپایی، به جای ورود مستقیم به بازار رمزارزها، از ابزارهای مالی دارای چارچوب‌های نظارتی مشخص استفاده می‌کنند.

این رویکرد ضمن کاهش پیچیدگی‌های حقوقی و عملیاتی، امکان بررسی ظرفیت دارایی‌های دیجیتال را با ریسک کمتر برای بانک‌ها فراهم می‌کند.