به گزارش بنکر (Banker)، بررسی روند بازار ارز از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۴ نشان میدهد که نوسان بالا به یک ویژگی ساختاری این بازار تبدیل شده است.
حتی در سالهایی که رشد قیمت محدود یا منفی بوده، دامنه تغییرات نرخ ارز همچنان قابلتوجه بوده است.
این وضعیت معمولاً به عنوان نشانهای از بیثباتی اقتصادی پایدار، ضعف لنگرهای اسمی و شکنندگی انتظارات اقتصادی تحلیل میشود.
ادامه روند افزایشی دلار
آنچه این روزها در بازار ارز مشاهده میکنیم، پدیدهای غیرمنتظره نیست، بلکه تداوم روند هشت سال اخیر است؛ بازاری پرالتهاب و بیثبات که در آن روند کلی نرخ ارز صعودی بوده است.
قیمت دلار از حدود ۵ هزار تومان در ابتدای سال ۱۳۹۷ با جهشی نزدیک به ۲۵ برابر به بیش از ۱۲۵ هزار تومان رسیده است.
علل بیثباتی بازار ارز
این روند نمایانگر وضعیت اقتصاد ایران است؛ محدودیت در صادرات نفت و غیرنفتی، رکود تورمی، تحریمها و نااطمینانیهای مزمن، مانع از ایجاد ثبات در بازار ارز شدهاند. نرخ ارز در چنین شرایطی به آیینهای از عدم تعادلهای کلان اقتصادی تبدیل میشود.
پیششرطهای ثبات ارزی
براساس تحلیلهای اقتصاد کلان، برای دستیابی به ثبات بازار ارز نیاز به عواملی همچون دسترسی پایدار به منابع ارزی، چشمانداز روشن روابط خارجی، کاهش نااطمینانیهای سیاسی و اقتصادی و مهار تورم پایدار است. در غیاب این شرایط، انتظار تثبیت بلندمدت نرخ دلار بیش از آنکه واقعبینانه باشد، به یک آرزوی دستنیافتنی شباهت دارد.
نقش دولت در مدیریت نوسانات
تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که ابزارهای سیاستی دولت در شرایط محدودیت ارزی و فشارهای ساختاری، توان مهار کامل نوسانات و توقف روند صعودی دلار را ندارند. در چنین شرایطی، دولت بیشتر نقش مدیریت پیامدهای بیثباتی را دارد تا کنترل کامل بازار.
منبع: جهان صنعت
دیدگاهها