به گزارش بنکر (Banker)، در قسمت قبل هم گفته شد که بانکها در حدود ۶ هزار و ۳۶۸ میلیارد تومان تسهیلات قرضالحسنهای کارکنان خود را از این محل پرداخت کردهاند. همه چالش تنها در بالا بودن حجم پرداخت به کارکنان خلاصه نمیشود بلکه بر خلاف آن میزان تسهیلات اعطایی از منابع قرضالحسنهای بانکها در حجم پایینی قرار دارد.
براساس آمار «مانده منابع قرضالحسنه» در ۱۷ بانک مورد بررسی در پایان سال مالی ۹۸ چیزی در حدود ۱۷۳ هزار میلیارد تومان بوده است. بنابراین مشخص است که تنها ۲۲ درصد از منابع قرضالحسنه بانکها در قالب تسهیلات قرضالحسنهای وام داده شدهاند که ۴ درصد از آن سهم کارکنان بوده و بیش از ۷۸ درصد از منابع نیز به مسیری غیر از پرداختهای قرضالحسنه رفتهاند.
البته این انتقاد به این معنی نبوده که بانکها باید تمامی منابع قرضالحسنه خود را در قالب تسهیلات ارائه کنند بلکه سیستم بانکی با توجه به ذخیره قانونی و احتیاطی و همچنین موارد مدیریت ریسک و سرمایه خود لازم است که بخشی از منابع سپردهای را نزد خود یا بانک مرکزی حفظ کند. با وجود این پیششرط نیز عدم پرداخت ۷۸ درصد از منابع قرضالحسنهای محل سوال است.
دیدگاهها