به گزارش بنکر (Banker)، برخی کشورها توانستهاند جایگاه تاریخی خود را حفظ کنند، در حالی که دیگران که زمانی در حاشیه قرار داشتند، اکنون جزو بزرگترین اقتصادهای جهان شدهاند.
ثبات آمریکا در رأس اقتصاد جهان
ایالات متحده از اوایل دهه ۱۹۸۰ تاکنون جایگاه خود را بهعنوان بزرگترین اقتصاد جهان حفظ کرده و تولید ناخالص داخلی آن در مقیاس اسمی بیش از ده برابر رشد کرده است. این کشور همچنان یکی از ستونهای اصلی نظم اقتصادی جهانی به شمار میرود.
صعود شگفتانگیز چین
چین طی چهار دهه گذشته تغییرات سریع و عمیقی را تجربه کرده است. این کشور که در سال ۱۹۸۰ جزو پنج اقتصاد برتر جهان نبود، امروز و در آستانه سال ۲۰۲۵ به رتبه دوم اقتصادی جهان دست یافته و جایگاه خود را بهطور قاطع تثبیت کرده است.
رشد سریع چین، نظم اقتصادی جهانی را دگرگون کرده و رقابت میان قدرتها را شدیدتر کرده است.
تحولات بنیادین در اقتصاد جهانی
در مجموع، چهار دهه گذشته نشان میدهد که اقتصاد جهان در مسیر تغییرات اساسی قرار گرفته است. کشورهایی که توانستهاند برتری تاریخی خود را حفظ کنند، همچنان نقش کلیدی دارند، و کشورهایی که زمانی در حاشیه بودند، اکنون با رشد سریع صنعتی و اقتصادی، سهم بزرگی از اقتصاد جهانی را به دست آوردهاند.
این تغییرات نشان میدهد که ساختار قدرت اقتصادی جهان روزبهروز متحولتر و چندقطبیتر شده است.
این اینفوگرافی، بزرگترین اقتصادهای جهان را از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۵ با یکدیگر مقایسه میکند. دادههای مورد استفاده در این تحلیل از گزارش چشمانداز اقتصاد جهانی صندوق بینالمللی پول (IMF)، نسخه اکتبر ۲۰۲۵ استخراج شدهاند.
ارقام تولید ناخالص داخلی (GDP) بر حسب دلار جاری ایالات متحده ارائه شده و برای تورم تعدیل نشدهاند.
تداوم برتری ایالات متحده
ایالات متحده در تمام دوره مورد بررسی، جایگاه نخست را در اختیار داشته است. در سال ۱۹۸۰، تولید ناخالص داخلی این کشور حدود ۲.۹ تریلیون دلار بود.
این رقم تا سال ۲۰۲۵ به بیش از ۳۰ تریلیون دلار افزایش یافته است که فاصلهای قابلتوجه نسبت به سایر اقتصادهای بزرگ جهان را نشان میدهد.
همچنین این تسلط پایدار حاصل ترکیبی از عوامل کلیدی است؛ از جمله رهبری فناورانه، بازارهای سرمایه عمیق و توسعهیافته، تقاضای مصرفکننده قوی و نقش جهانی دلار آمریکا در نظام مالی بینالمللی.
صعود تاریخی اقتصاد چین
چین شاخصترین و چشمگیرترین تغییر را در رتبهبندیها رقم زده است. در سال ۱۹۸۰، این کشور با تولید ناخالص داخلی اندکی بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار، فاصله زیادی با پنج اقتصاد برتر جهان داشت.
تا سال ۲۰۱۰، چین با عبور از ژاپن به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شد و در سال ۲۰۲۵ تولید ناخالص داخلی آن به حدود ۱۹.۴ تریلیون دلار رسید.
این جهش عمدتا ناشی از صنعتیسازی سریع، رشد مبتنی بر صادرات، شهرنشینی گسترده و سرمایهگذاری عظیم در زیرساختها بوده است.
توقف نسبی ژاپن و ثبات اروپا
ژاپن در بخش قابلتوجهی از دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ دومین اقتصاد بزرگ جهان بود و در اواسط دهه ۱۹۹۰ به اوج خود رسید. با این حال، رشد کندتر اقتصادی و چالشهای جمعیتی باعث شد تا این کشور تا سال ۲۰۲۵ به رتبه چهارم سقوط کند.
در همین حال، اقتصادهای بزرگ اروپایی مانند آلمان، بریتانیا و فرانسه بهطور پیوسته در نزدیکی صدر جدول باقی ماندهاند.
اگرچه آهنگ رشد آنها به تندی چین نبوده است اما همچنان نقشی بزرگتر از وزن نسبی خود در تجارت جهانی و نظام مالی بینالمللی ایفا میکنند.
ظهور اقتصادهای نوظهور
با گذر از چین، چندین اقتصاد نوظهور دیگر نیز دیده میشوند که بهتدریج در رتبهبندیها صعود کردهاند. هند بهصورت پیوسته جایگاه خود را ارتقا داد و تا سال ۲۰۲۵ وارد پنج اقتصاد بزرگ جهان شد.
همچنین کشورهایی مانند اندونزی، ترکیه و عربستان سعودی با گسترش و تنوعبخشی به اقتصادهای خود، اهمیت بیشتری در صحنه اقتصاد جهانی پیدا کردند.
در مقابل، برخی اقتصادهایی که در سال ۱۹۸۰ جایگاه بالایی داشتند، از جمله ایتالیا و آرژانتین، در مقایسه با رقبای خود که سریعا رشد کردهاند، جایگاه نسبی خود را از دست دادند.
منبع: تجارت نیوز
دیدگاهها